Myself

My photo
Omachappuzha, Abu Dhabi, United Arab Emirates
ഇതൊരു കവിയുടെ കവിതകളല്ല... കഥാകൃത്തിന്റെ കഥകളല്ല... നോവലിസ്റ്റിന്റെ നോവലുകളല്ല... നിരു‌പകന്റെ സാഹിത്യ നിരൂപണങ്ങളല്ല... യാത്രികന്റെ യാത്ര വിവരണങ്ങളല്ല... ചുരുക്കത്തില്‍, ഇതൊരു സാഹിത്യ രചനയേ അല്ല... ഇതൊരു സദാ മനുഷ്യന്റെ അവ്യക്തമായ ചിന്തകളും അവയുടെ നേര്‍ക്കാഴ്ചകളും..... ഇവിടെ അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ക്കും വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ക്കും പ്രസക്തിയില്ല. രചനകളില്‍ കാല്പനികവും യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളും ഇടകലര്‍നിരിക്കാം, ബോധവും അബോധവും ഏറ്റുമുട്ടുന്നുണ്ടാവാം, സ്നേഹവും പരിഹാസവും കൈകൊര്‍ക്കുകയുമാവാം... ഒന്നിനും വേണ്ടിയല്ല..ആരെയും ബോധിപ്പിക്കാനുമല്ല...

Monday, August 17, 2009

നഷ്ടമായത്‌ മലയാളത്തിന്‍റെ സുകൃതം


ഒരു വരി മാത്രം.....
അതിലുപരി ഒരക്ഷരം എഴുതിഫലിപ്പിയ്ക്കാന്‍ എനിയ്ക്കാവില്ല..
ഇന്നേയ്ക്ക് രണ്ടാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞു.....
ഇതുവരേയ്ക്കും മനസ്സില്‍നിന്നു പിടിച്ചിറക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല..
കനലെരിയുന്ന നെഞ്ചകത്ത് നിന്നും ഒന്നുമെഴുതാനായില്ലിതു വരെ...
പകരക്കാരനായ് മറ്റാര് വന്നാലും..
പകരം വെയ്ക്കാന്‍ മറ്റൊരാളില്ല എന്നത് പരമാര്‍ത്ഥം..
തങ്ങള്‍ എനിയ്ക്കാര് എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമില്ല,
എനിയ്ക്കെന്നല്ല, ആര്‍ക്കാണ്‌ അതിനുത്തരം നല്‍കാനാവുക?
നേതാവോ, ബന്ധുവോ, പിതാവോ, സഹോദരനോ,
അതോ മറ്റാരുമോ?...
സ്നേഹവും സൌമ്യവും ഒരു നിലാവായി പെയ്തിറങ്ങി
ആ നിലാവ് മലയാളക്കരയുടെ സമാധാനമായിത്തീര്‍ന്നു.
പകയും വിദ്വോഷവും അഗ്നിയായ്‌ പടര്‍ന്നപ്പോള്‍
സാന്ത്വനത്തിന്റെ തീര്‍ത്ഥ ജലം മഴയായ്‌ പെയ്തിറങ്ങി...
പ്രവാചക കുലത്തില്‍ കണ്ണിയാവാന്‍ ലഭിച്ച സൌഭാഗ്യം
പ്രവാചക ചര്യയില്‍ നിന്ന് വ്യതി ചലിക്കാതെ ജീവിച്ചും
മാനവ കുലത്തിനു മാതൃക കാണിച്ചു,
തന്‍റെ കര്‍ത്തവ്യങ്ങള്‍ ഭംഗിയായ്‌ നിറവേറ്റി
ഒരു യാത്ര പോലും ചോദിയ്ക്കാതെ വിട വാങ്ങി...
ഒന്നുമാത്രം കുറിയ്ക്കട്ടെ ഞാന്‍,
ദൈവത്തിന്‍റെ സ്വന്തം നാടിനു ദൈവം കനിഞ്ഞു നല്‍കിയ സുകൃതം......
പാണക്കാട് സയ്യിദ്‌ മുഹമ്മദലി ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍