വയനാട്ടില്‍ ഒരു മഴക്കാലത്ത്...

ഇവിടെയൊരു ചെറ്റക്കുടിലില്‍
ഒരു ജീവന്‍ പിറവിയെടുക്കുന്നു.
ഗര്‍ഭം എന്തെന്നറിയാത്തൊരു പ്രായത്തില്‍,
പ്രസവിയ്ക്കാനറിയാതെയവള്‍
അലമുറയിട്ടു കരയുന്നു.
ഇരുളടഞ്ഞയീ കു‌രയില്‍
ചെളി പിടിച്ചൊരു കീറപ്പായയില്‍,
പേറ്റുനോവിന്റെ ഭാരവും താങ്ങി
പാകമായിട്ടില്ലാത്തൊരു പെണ്‍കൊടി.....
അരികില്‍,
ചേതനയറ്റൊരു പേക്കോലം
ആശ്വസിപ്പിക്കാനാവാതെ
കറുത്ത മാനവും നോക്കി
വെറുതെയിരിക്കുന്നു.
ഒടുവില്‍,
മഴ കനത്തൊരു നേരത്ത്
അവള്‍
പ്രസവത്തിന്‍ സുഖമറിഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന്,
പത്രത്തിലുടറിഞ്ഞു,
പിറന്നു വീണത് ഒരു കുഞ്ഞു മാത്രമല്ല..
സമുഹത്തില്‍,
അവിവാഹിതയായൊരമ്മയും
പിറന്നു പോല്‍.......

ഇങ്ങനെയും ഒരു തുടക്കം - ആമുഖക്കുറിപ്പ്

ഞാനും എഴുതിത്തുടങ്ങട്ടെ....
ഒരുപാടു നാളായിട്ട് മോഹവും കൊണ്ടു നടക്കുന്നു
ഇനി വയ്യ..
മനസ്സിനുളില്‍ കനലെരിയുന്നു..
സമയം ഒരു വില്ലനായി പിറകെ തന്നെയുണ്ട്...
ആരോടും
എന്നോടു തന്നെയും,
യാതോരു പ്രതീക്ഷയും നല്‍കാതെ
വെറുമൊരു ശ്രമം....
ഒന്നു മാത്രം പറയട്ടെ -
ഇതൊരു കവിയുടെ കവിതകളല്ല-
വെറുമൊരു സാധാരണക്കാരന്റെ
നിഷ്കളന്കമായ ചിന്തകള്‍ മാത്രം
വായനക്കാര്‍ സഹിക്കുകയും
സഹകരിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന
വെറുമൊരു മോഹം മാത്രം....