Myself

My photo
Omachappuzha, Abu Dhabi, United Arab Emirates
ഇതൊരു കവിയുടെ കവിതകളല്ല... കഥാകൃത്തിന്റെ കഥകളല്ല... നോവലിസ്റ്റിന്റെ നോവലുകളല്ല... നിരു‌പകന്റെ സാഹിത്യ നിരൂപണങ്ങളല്ല... യാത്രികന്റെ യാത്ര വിവരണങ്ങളല്ല... ചുരുക്കത്തില്‍, ഇതൊരു സാഹിത്യ രചനയേ അല്ല... ഇതൊരു സദാ മനുഷ്യന്റെ അവ്യക്തമായ ചിന്തകളും അവയുടെ നേര്‍ക്കാഴ്ചകളും..... ഇവിടെ അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ക്കും വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ക്കും പ്രസക്തിയില്ല. രചനകളില്‍ കാല്പനികവും യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളും ഇടകലര്‍നിരിക്കാം, ബോധവും അബോധവും ഏറ്റുമുട്ടുന്നുണ്ടാവാം, സ്നേഹവും പരിഹാസവും കൈകൊര്‍ക്കുകയുമാവാം... ഒന്നിനും വേണ്ടിയല്ല..ആരെയും ബോധിപ്പിക്കാനുമല്ല...

Tuesday, February 24, 2009

അരുമപ്പൈതലേ മാപ്പ്....




അരുതെന്ന് പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെന്കില്‍
വായ പൊട്ടുമാറുച്ചത്തില്‍് നിലവിളിച്ചേനെ...
രണ്ടര വയസ്സാണ് പ്രായമെന്കിലും
അമ്മയെന്നക്ഷരം മാത്രമെ പഠിച്ചുള്ളൂ.
ഇരുട്ട് മു‌ടിയാ രാത്രിയില്‍ കശ്മലന്‍
അമ്മ പക്കത്ത് നിന്നും പിഴുതെടുത്താ കുഞ്ഞിനെ!
പിന്നെയാ കാട്ടാളന്‍ കാട്ടിയ ക്രുരത
കേള്‍ക്കുവാനും കൊള്ളാത്തതത്രേ..
ദുരിതങ്ങളെന്തെന്നറിയണമെന്കില്‍്
വര്‍ഷമിനിയും കുറെ കഴിഞ്ഞിടേണം...
വഴിപോക്കര്‍ കാലൊച്ച കേട്ടപാടെയാ കുഞ്ഞിനെ
തോട്ടിയിലേക്കെറിഞ്ഞു പോലും....
കേള്ക്കാനിതൊട്ടും ആശാസ്യമല്ലെന്കില്‍്
മാനവരെന്തേ കരഞ്ഞിടാത്തേ...

തെരുവില്‍ ജനിച്ചതും തെരുവില്‍ വളരുന്നതും

താന്‍ ചെയ്ത കുറ്റമതല്ല താനും
പെറ്റമ്മ തമിഴത്തിയെന്കിലുമാ-

കുഞ്ഞു പൈതലിന്‍ നോവ്‌ നമ്മുടെതല്ലേ

പെണ്കൊടിയൊന്നിനെ തോണ്ടിയതിന്‍ പേരില്‍
കത്തിയും വാളും എടുത്തോരാം നമ്മള്‍
കുത്തിയും വെട്ടിയും ചുട്ടെരിച്ചും കുറെ-
പോലീസ് കേസ്സുകള്‍ കുന്നു കു‌ട്ടിയവര്‍
പേനയേന്തുന്ന "സാംസ്കാര സമ്പന്നര്‍"
കേട്ട ഭാവം നടിച്ചതില്ല!!


കാമവും ലഹരിയും മലിനമാക്കുന്ന
കേരളനാടിന്‍ ഗതിയെന്ത് കഷ്ടം.....


1 comment:

Anonymous said...

കോഴിക്കോടിന്റെ തെരുവീഥിയില്‍് പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെട്ട ഒരു പാവം നാടോടിപ്പൈതലിന്റെ കരളലിയിപ്പിയ്ക്കുന്ന വേദനയില്‍ പങ്കു ചേരുക മാത്രം.....